“Een baan is net als liefde. Als je er actief naar zoekt, vind je het niet”

Een hobby omzetten in een betaalde baan, het is niet voor iedereen weggelegd. Maar wat profvoetballers kunnen, lukte Melle (29, Informatie- en communicatiewetenschappen, RUG) ook. Zij wist met haar blog een baan te bemachtigen waardoor ze nu onder baas’ tijd kan bloggen, werkt met bloggers en bezig is met blogs in alle soorten en maten.

Afgestudeerd en wat nu - Baan is net als liefde

Keek jij tijdens je studie uit naar het werkende leven?
Eerst was ik er heel erg mee bezig. Ik keek tijdens mijn studie al rond naar vacatures. Dat klinkt misschien goed. Op de toekomst voorbereid. Maar eigenlijk werd ik helemaal gek. Al die stress om het alvast vinden van een baan. Het ging ten koste van mijn scriptie. Dus op een gegeven moment zei ik tegen mezelf, ik doe het niet meer. Eerst die scriptie afmaken en dan zie ik het wel verder.

Je maakte je studie keurig af en belandde op de arbeidsmarkt. Hoe ging dat?
Nadat ik mijn diploma behaalde kon ik vrij snel aan de slag bij Travel Bird, als travelredacteur/ vakantieadviseur. Ik had daar al eerder gesolliciteerd en ze wilden me nu, omdat ik inmiddels was afgestudeerd, graag hebben. Halsoverkop verruilde ik Groningen voor Amsterdam en tweeënhalf jaar lang was ik onder de pannen. Totdat de afdeling waar ik werkte plotseling werd opgedoekt. Dat kwam best als een verrassing.

In die periode zou ik eigenlijk ook een vast contract krijgen en ik twijfelde er aan of ik dat wel wilde. Aan de ene kant dacht ik, het is beter dan niets, maar aan de andere kant dacht ik, is dit het nou? Ga ik hier dan een groot deel van mijn werkende leven doorbrengen? Met de reorganisatie kwam er abrupt een einde aan mijn gepieker en moest ik wel om me heen gaan kijken. Ik weet nog dat een collega zei: het moet heel rap lopen als je meteen alweer een baan vindt. Ik dacht alleen maar, oké, challenge accepted! En ben als een malle gaan solliciteren.

Wierp dat zijn vruchten af?
Een beetje. Ik ben best vaak op gesprek uitgenodigd, maar het leidde allemaal nog niet meteen naar een baan. Dat frustreerde enorm. Gelukkig had ik mijn blog, waar ik toen al een jaar mee bezig was. Dat was mijn uitlaatklep. Ik had in die tijd heel veel ideeën en schreef over van alles en nog wat. Over het werkloos zijn, maar ook over dingen die ik leerde tijdens het coachingstraject waar ik in zat, over dingen waar ik over nadacht, over solliciteren en dilemma’s waar je als twintiger tegen aanloopt. Over mijn eigen ervaringen, maar ook over verhalen van anderen. Over dingen waar ik blij en enthousiast van wordt. Mijn blog moet inspireren. Vrolijkheid uitstralen en positiviteit. Vandaar ook de naam Thank god it is monday. Iedereen houdt van het weekend, maar doordeweeks is het leven ook een feestje. Dat is wat ik probeer over te brengen met mijn blogs. En met confetti natuurlijk.

Voor je blog had je in die periode ook ineens veel meer tijd natuurlijk.
In plaats van één keer per week besloot ik vijf keer per week blogs te gaan posten. Ik dacht, als ik er echt iets van wil maken, dan moet ik vaker schrijven. En het was ook gewoon iets waar ik energie van kreeg. Waar ik dat van solliciteren nou niet bepaald kreeg.

Na twee maanden solliciteren, en lekker veel bloggen, was het raak. Ik vond een baan. Echter, een week voordat ik mijn contract zou tekenen kreeg ik een mailtje van de manager van Blog Society. Mijn blog zit bij dit netwerk aangesloten en ik had de manager, tevens groot fan van mijn blog, een tijd geleden eens benaderd met de vraag of zij niet een baan voor me wist of had. Toen niet dus, maar nu ineens wel. Of ik op gesprek wilde komen? Ja tuurlijk! In het gesprek werd ik direct aangenomen. Een hele bijzondere situatie. De dag erna kon ik het andere bedrijf bellen met de mededeling dat ik toch geen contract kwam ondertekenen.

Dan heb je niks, en dan heb je ineens twee banen. Wat is volgens jou de sleutel tot succes?
Echt heel lastig als je werkloos thuis zit, maar: door niet te krampachtig te zijn. Ik heb best wat freakout momenten gehad en gedacht dat ik niet zonder baan kon. Maar achteraf bleek ik helemaal niet zo afhankelijk te zijn. Die werkloze periode was terugkijkend juist hartstikke fijn. Ik had vrijheid en ruimte om de dingen te doen die ik steeds had willen doen. Onder andere dus intensiever bloggen. En dat heeft er toe geleid dat ik nu een baan heb voor bloggers, over bloggers en door bloggers. Echt wauw!

Andere werkzoekenden raad ik zeker aan om relaxter om te gaan met een werkzoekende periode. Een baan is net als liefde. Als je er actief naar op zoek gaat, vind je niks. Je voelt je hopeloos. Want ja, je bent niet gelukkig in je eentje en je kan helemaal niks. Maar je moet eerst van je zelf houden en het met jezelf leuk hebben, voordat je in de kroeg ineens de ware tegenkomt. Omdat je het dan hebt losgelaten.

Mooi gezegd! Heb je nog zo’n tip voor andere starters?
Wees niet bang. Dat is eigenlijk mijn hele levensmotto. Sometimes you have to jump out of the window and grow wings on the way down. Spring zo nu en dan eens in het diepe, dat is alleen maar goed. Ik heb in twee weken tijd mijn leven in Groningen opgezegd en ben naar Amsterdam verhuisd. En ook met die blog, ik ben het gewoon gaan doen. Uiteindelijk word je er alleen maar beter van en kun je trots op jezelf zijn. En zeg nou zelf, wie wil dat nou niet?

Thank god it is monday - Een baan is net als liefde

Ook nu ze fulltime werkt, blogt Melle dagelijks op www.thankgoditismonday.nl. Een blog vol enthousiasme, confetti en slingers. Melle maakt van iedere dag, en dan met name van het ontbijt, een waar feestje. Ze weet met haar posts (vooral door de sprekende selfies) iedere keer weer een glimlach op je mond te toveren. Aanrader!