Starters met startproblemen

Gefeliciteerd! Na jaren zwoegen op papers, tentamens en presentaties heb je eindelijk het felbegeerde papiertje. De studiefinanciering is stopgezet, je krijgt geen studentenkorting meer en voor de trein ga je voortaan de volle pond betalen. Daarnaast mag je vanaf nu een titel achter je naam zetten. De wereld ligt voor je open. Misschien weet je al jaren precies wat je wil doen en is een baan vinden een makkie. Maar misschien weet je dat nog niet en liggen de geschikte banen niet voor het oprapen. Dan kom je thuis te zitten. Op de bank, met je goede gedrag en ambitieuze plannen. Niet echt de droomstart die je in gedachte had. Wist je dat je lang niet de enige bent? Momenteel zit meer dan 15 procent van alle Nederlandse jongeren tussen de 15 en 25 jaar werkloos thuis. In de landen om ons heen is het nog erger gesteld. Bijna 38 procent van de Italiaanse jongeren heeft geen werk en in Griekenland is zelfs 59 procent werkloos. Moeilijke tijden dus. En zonde van alle opgedane kennis.

Ik ben zelf opgeleid tot televisiewetenschapper. Een vrij vaag beroep in tegenstelling tot bijvoorbeeld journalist of psycholoog. Een vacature waarin gezocht wordt naar een televisiewetenschapper ben ik tot op de dag van vandaag niet tegengekomen. Werken bij de televisie lijkt de meest voor de hand liggende optie, maar in die sector wordt bezuinigd. Ik kijk dus verder en heel wat sollicitaties zijn de deur uitgedaan. Helaas vinden werkgevers me de ene keer te oud, de andere keer te jong, dan weer te onervaren of te hoogopgeleid. Daarnaast weet ik zelf nog niet eens wat mijn droombaan is. Om toch praktijkervaring op te doen en interessant te blijven voor potentiele werkgevers, moet ik creatief zijn. Dit gebeurt in de vorm van freelance klusjes hier en daar, vrijwilligerswerk en een baan onder mijn niveau. Ook kwam ik op het idee om een boek te schrijven. Ik heb nu toch alle tijd. Ik vroeg me af hoe voorgaande afgestudeerden het hebben aangepakt. Wat zij zijn gaan doen na afstuderen. Hoe zij zich hebben voorbereid op de arbeidsmarkt. En wat ze kunnen meegeven aan toekomstige starters op de arbeidsmarkt. Ik ben immers niet de enige in dit schuitje!

De afgelopen weken ben ik door het hele land gereisd en heb ik al verschillende starters geïnterviewd over hun periode na afstuderen en zoektocht naar een leuke baan. Uit de verhalen blijkt dat er heel veel strategieën zijn eenmaal op de arbeidsmarkt. Sommige mensen zijn voor zichzelf begonnen, anderen bedachten originele ‘campagnes’ om aandacht te trekken van potentiële werkgevers, weer anderen hebben eerst cursussen of loopbaantrajecten gevolgd. Ik werd er zelf al flink door geinspireerd. Het laat zien dat je vooral niet thuis moet gaan zitten wachten tot er eindelijk iemand positief reageert op je sollicitatie, maar dat je allerlei dingen kunt doen om aan werk te komen. De komende tijd zal ik bloggen over mijn boekschrijfavontuur, over de verhalen van anderen en inspiratie die ik daar uit geput heb, over initiatieven op het gebied van jeugdwerkeloosheid en over de problematiek in het algemeen. Een interessant thema dat heel veel mensen aangaat en waar je relatief weinig over hoort. Daar mag wat mij betreft best wat verandering in komen.